معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
علامه شیخ جعفر شوشتری ، از علمای برجسته شوشتر و خوزستان است که در حدود 150 سال پیش می زیست. او صاحب کتاب معروف «خصائص الحسینیه» است. شیخ عباس قمی درباره مقام علامه شیخ جعفر شوشتری می نویسد: «جلالت شأنش زیاده از آن است که ذکر شود . » برخی پژوهشگران معاصر درباره کلام تأثیرگذار شیخ شوشتری نوشته اند: «به طور کلی شیوه شیخ سخن گفتن با دل هاست و به همین دلیل، کشش ویژه ای در کلام اوست.

علامه شیخ جعفر شوشتری، از علمای برجسته شوشتر و خوزستان است که در حدود 150 سال پیش می زیست. او صاحب کتاب معروف «خصائص الحسینیه» است. شیخ عباس قمی درباره مقام علامه شیخ جعفر شوشتری می نویسد: «جلالت شأنش زیاده از آن است که ذکر شود . »
برخی پژوهشگران معاصر درباره کلام تأثیرگذار شیخ شوشتری نوشته اند: «به طور کلی شیوه شیخ سخن گفتن با دل هاست و به همین دلیل، کشش ویژه ای در کلام اوست.» (سنگری، عاشورانگاران، ج 2 ، ص 52 ، 68 و 69). همچنین گفته شده بخشی از اطلاعاتی که در کتاب های آیت الله شیخ جعفر شوشتری موجود است، محصول الهام های او هستند.
مرحوم حاج شیخ جعفر، در سال 1230 هجری قمری شوشتر متولد شد و پس از خواندن مقدمات و ادبیات به نجف اشرف مهاجرت کرد و در این شهر و همچنین در کربلا از محضر علمای آن دوران بهره برد و چند سالی نیز از درس شیخ مرتضی انصاری استفاده کرد. او بعد از بازگشت به شوشتر مرجع تقلید مردم خوزستان شد.
شیخ جعفر شوشتری در سال 1303 هجری قمری یعنی در 73 سالگی وفات یافت و پیکر او در نجف اشرف به خاک سپرده شد.
نسخه های خطی برخی از منابر شیخ جعفر شوشتری هنوز چاپ نشده است. از این نسخه ها قطعات کوتاهی انتخاب شده است که در ایام ماه رمضان برای نخستین بار در ایکنای خوزستان انتشار می یابد .
باری. مرض، مرض خودمان است. می خواهم چاره کنم. به نقد چاره چه می شود؟ می ترسم پرده برداشته شود، چشمت باز می شود. می بینی تاریک است، خانه ای نداری، علاجی که بعد از توبه به نظرم می آید دعا است. خصوص آخر ماه مبارک رمضان، وقتی که افتادی نمی توانی دعا کنی.
ملک الموت را که دیدی راه توبه منقطع است.
حالا بیا (به زبان امام سجاد(ع) در دعای ابوحمزه) بگو: «وَ ارْحَمْنی صَریعاً عَلَی الْفِراشِ تُقَلِّبُنی اَیدی اَحِبَّتی.»
وای! خدایا! وقتی که از پا افتادم رو به قبله، خدایا تو بر من رحم کن.
«وَ تَفَضَّلْ عَلَی مَمْدوُداً عَلَی الْمُغْتَسَلِ یقَلِّبُنی صالِحُ جیرَتی» وقتی که اموال را بردند. رخت بر تن داشتی. وقتی که در مغتسل همه رفت، حتی رختت. الهی تو را قسم می دهم به حق آن کسی (امام حسین(ع)) که کسی غسلش نداد.
الهی وقتی که در آن گودال مرا پایین کردند من مهمان تو شدم.
انتهای پیام
{{name}}
{{content}}